Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

van God en de Grote Getallen

 
Wanneer ik weer eens ergens wegren, afhaak, straal of op straat wordt geschopt, troost ik me met de wetmatigheid ervan. De kracht van de herhaling is een zwart-op-wit bevestiging van m’n intrinsieke vermoedens.
Ik denk in eindigheden. Verder dan een jaar of anderhalf reikt mijn vertrouwen in de toekomst nooit. De horizon verplaatst zich niet, de tijd loopt op zichzelf in.
Voorspelbare mislukkingen, van eigen creatie.
Voor een elegant glijden in onvergankelijkheid ben ik niet geboren.
Paniek overvalt mij als ik denk aan de dood, niet het sterven, maar de eindeloosheid is angstaanjagend. Het duizelt mij wanneer ik word meegenomen op een reis door tijd en ruimte.
Krimpen, uitzetten, ex- en imploderen als doelloze bezigheden. Het mateloze universum van God en de Grote Getallen. De sterren, Rode Reuzen en Witte Dwergen, zijn de lugubere sprookjesfiguren, die me in mijn kinderbed terroriseerden.
Gijs van 11 beleeft het met de blijmoedigheid van een jonge onderzoeker. Van een padvinder, een botjeszoeker. Hij eet kennis als dagelijks brood, dat smaakt als toast met Beluga-kaviaar.
Zijn fantasie is ongeremd door realisme, of negeert het, als de keuze van een sterke geest.
Flexibel en plastisch als het heelal van de ongekende mogelijkheden.
Hij verdrinkt zich niet in onvermogen. Hij leert me meer dan ik hem, van wijsheid dan.
Met het ontwerp is niets mis, de evolutietheorie voor mij bewezen.
Maar ik heb ook een vader.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags