“De enige goede vrouw is een dode vrouw”,
is mijn gedachten
wanneer ik me laat bedwelmen
door de zoetwarme avondlucht
die in nog de straten hangt
Door flanerende vrouwen getrokken geursporen
Voor de zoekenden en de dwalenden
De onvrijheid van het niet vinden
En het zweet van mijn aangezicht
De godgloeiende soberano
De dode vrouw en ik
Jan Roman, Segovia, juli 2004
Stuur door
Dit is niet OK