Het is beter je laat me niet slechts met mij
Dan spreekt andere taal tegen, grijpt mijn pulserende pols
En sleept mij naar de diepste krochten, om me te tonen
Waar daar tussen vuil en ongedierte
Licht een straaltje schoonheid uit
Allerdaags welgemanierd en opgevoed
Moeder’s werk althans
Is dan om het niet geweest
En snel weer vergeten, zo zij en haar dood
Meedogenloos in zijn daad, als altijd
Van binnens slaat mijn hart nergens, dan op de drum van de tijd
U-ren da-gen we-ken maan-den ja-ren
Kunnen de omvang niet meten van mijn sterfelijkheid
Welbeschouwd is de nachtelijke hemel nagenoeg vrij van materie
Maar laat me niet vergaan, alleen
Stuur door
Dit is niet OK