Nog één keer voelen hoe je lippen voelen, hoe je lippen voelden,
hoe ik ze voelde.
Het slaat een gat in m’n gemoed.
Een gat dat ik vul met mijn eenzaamheid.
Mijn wijn, mijn rook,
En deze loze woorden.
Het leven is een rechte lijn,
Waarvan je niet moet wijken:
Pijn en verdriet zal je deel zijn.
Ik heb zoveel nodig met als logische consequentie, dat ik niets krijg.
Met dat soort rechtvaardigheid,
is het leven gauw vol.
Niemand, zelfs jij niet,
Kan dat nu nog verbloemen.
Stuur door
Dit is niet OK