Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

fantasie en werkelijkheid

 
Stel: Een fantasie is een werkelijkheid die niet bestaat, omdat ie geen fysieke gedaante heeft.
Het is maar een poging, armzalig uiteraard, maar daarin weerklinkt mijn twijfel allicht.
Ware ik zekerder, dan ware mijn pogingen kordater, mijn stellingnamen resoluter en ik mijzelf niet. Misschien lijk ik te zeer, te pijnlijk, op mijn jongste kind, mijn vrucht, mijn bloed, mijn appel, mijn peer.
Hij fantaseerde zich, met een zelf aangemeten hoedanigheid in de politiesfeer, teneinde boeventronies te ontmaskeren, het donkere gat van de trap op. Met elke tree steeg zijn vrees.
Hoe dichter hij zijn fantasie naderde, des te trager werd zijn voorgenomen pas.
Door het ontbreken van een fysieke gedaante hoe dan ook, liet hij zich niet remmen in zijn abrupt gekozen weg omlaag, noch door de stoffelijke randvoorwaarden van de trap.
Het geluk was aan zijn zijde, waar het hoort als je 6 jaar en een tovenaarsleerling bent. Beiden eindigden in mijn reddende armen. Het vaderschap is op het juiste moment op de juiste plek zijn. In den beginne, tot het eind, en vooral ook vaak onderweg.

Prachtig, hoezee wellicht, maar hoe zit dat met de liefde eigenlijk?
Welke fysieke gedaante moet die aannemen om werkelijk te zijn?
Ik heb me ook menig trap naar menig slaapkamer op gefantaseerd, hoewel veel te zwaar om mijn oude vader nog met mijn volle gewicht te confronteren.
Kracht = massa x versnelling, gedeeld door leeftijd van de ontvangende armen.
Maar, maar dat.. . Dat is toegepaste mechanica! Eindelijk, na 30 jaar dolen door het niemandsland tussen vergeten en gebruiken, heeft de wijze les der natuurkunde zijn weergave gevonden.
Fijn voor meester Houtepen. Maar die is al lang geen werkelijkheid meer en zal er geen vreugde aan ontlenen.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
  • Jan Romijn

    Jan

    Dank je jongen, en jij vast gefeliciteerd!
    10 nov 2008, 23:18
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags