Dat woorden rondvliegen
Als doelloze projectielen
De één stommer dan de ander
Dat ik kan liggen zoals ik wil
Zonder dat de ruimte vraagt
om te vormen naar jouw zijn
dat ik me omdraai zonder iets te raken
al draai ik me nog zo vaak
omdat het goed is zo en wijs
maar mijn domme voeten je tenen missen
dat ik nergens van wakker lig
niet ontwaak
en zelfs van slapen genoeg krijg
dat ik dood ga zonder pijn
zonder te merken
zonder te zijn
Stuur door
Dit is niet OK